آسانسور ها باید با ضربه گیر ها که در کف چاهک و در مکان انتهایی حرکت کابین و وزنه تعادل قرار می گیرند ، تا وسیله اضظرارینهایی را تشکیل دهند . اگر ضربه گیرها به کابین یا وزنه تعادل وصل شوند باید یک پایه یا فونداسیونی به ارتفاع نیم متر در چاهک قرار بگیرد تا این ضربه گیر ها روی آن بنشینند ....

مجسم کنید که کابین شلوغ یک آسانسور بر اثر قطع برق، در فاصله بین طبقات متوقف مانده و مسافران محبوس آن در تاریکی مطلق و اضطراب منتظر رسیدن کمک هستند. چرا نباید این امکان بوجود آید که بهنگام قطع برق، موتور اصلی و موتور درب آسانسور را توسط یک سیستم اضطراری مجهز به باطری، راه اندازی کرده و مسافران داخل کابین را بیرون آورد. این مسئله ای است که استفاده کنندگان از آسانسور، خصوصاً در مناطقی از جهان که فاقد یک سیستم برق مطمئن می باشند، نسبت به آن حساس هستند. از نقطه نظر فنی بسادگی می توان اکثر آسانسورهای هیدرولیک را بگونه ای اصلاح کرد که هنگام قطع برق، تخلیه اضطراری را بصورت خودکار امکان پذیر سازند.

ماشین بالابر تشکیل شده از یک فلکه کشش که توسط یک موتور الکتریکی به حرکت در می آید. یک ترمز مکانیکی که به صورت الکتریکی کنترل می شود به این ساختار اضافه می گردد تا ایمنی حرکت آن را تأمین کند. این ترمز زمانی عمل می کند که منبع تغذیه برقی آن قطع شود.

بین موتور و فلکه کشش یک گیربکس قرار دارد تا سرعت موتور را با سرعت فلکه کشش هماهنگ کند. برای این کار معمولاً از موتورهای جریان متناوب 4 یا 6 قطبی استفاده می شود.
هدف دیگر استفاده از گیربکس در این سیستم کاهش گشتاور می باشد. گیربکس توانایی تأمین گشتاور قابل توجه مورد نیاز ایجاد شده توسط فلکه کشش را از موتوری با گشتاور پایین تر دارد و لذا سبب کاهش ابعاد موتور می شود. در حقیقت اندازه موتور بیش از آنکه به توان خروجی آن بستگی داشته باشد به گشتاور خروجی وابسته است.