با روند رو به رشد افزایش جمعیت شهر نشین و لزوم فراهم نمودن زیر ساخت های مناسب برای اسکان آن و عدم امکان توسعه بی ضابطه افقی شهر ها ، راهکاری بجز ساخت مجموعه های بلند مرتبه در پیش رو باقی نمانده است . گسترش روز افزون ساختمان ها ، عدم توجه به تربیت و آموزش نیروی کار آزموده برای سرویس دهی به این ساختمان ها در چند دهه اخیر لزوم توجه به نقش آموزش علمی و کاربردی را در تمام زمینه ها گوشزد می نماید. كنسرسيوم تسلا – دماوند با بيش از پنجاه سال سابقه در اين صنعت براي رفع اين نياز در سال 1378 اقدام به تاسيس اولين مركز آموزش تخصصي آسانسور در خاورميانه نمود . اين مركز با همكاري معاونت كار دانش وزارت آموزش و پرورش تاسيس و با گسترش فعاليت خود از سطوح تحصيلات متوسطه به تحصيلات تكميلي اقدام به تاسيس اولين مركز آموزش عالي تخصصي آسانسور با همكاري وزارت صنايع و معادن و دانشگاه جامع علمي و كاربردي نمود . هم اكنون نيز با توجه به نياز روز افزون به آموزش هاي حين خدمت كاركنان شركتها و سازمانهاي مختلف ، اقدام به بر پائي دوره هاي آموزشي كوتاه مدت و بلند مدت نموده است . ..

در این مقاله ، شاهد یک سری مطالب خواهید بود که طی آن، صنعت آسانسور ایران مورد بررسی قرار گرفته و به ترتیب به تاریخچه صنعت آسانسور و ورود اولین آسانسورها به ایران، سرمایه گذاری دولتی و خصوصی در این صنعت، رشد سریع تولید و خدمات در دهه هفتاد و در انتها به آینده صنعت آسانسور کشورمان پرداخته خواهد شد.
برای بررسی و نگارش در مورد هر مطلبی، ابتدا به تاریخچه آن می پردازند، زیرا تا گذشته را ندانیم گفتن از حال و آینده بی فایده است و این بدان می ماند که خطی با نقطه شروع نامعلوم رسم کنیم، بدیهی است که از این خط نمی توان شکلی منظم درست کرد. از طرف دیگر، با توجه به اینکه خوانندگان این مطالب، از همه گروه های شاغل در صنعت با علائق و کنجکاویهای متفاوت هستند، به فکرم رسید آنچه را که قصد دارم در مورد تاریخچه این صنعت بنویسم، علاوه بر جنبه تحلیلی، بنوعی وقایع نگاری باشد. زیرا ممکن است برای خیلی ها، خواندن این وقایع، جالبتر و خواندنی تر از یک مقاله صرفاً تحلیلی باشد. امیدوارم دیگر همکاران هم علاقه مند شوند، وقایعی را که به یاد دارند مکتوب و ارسال کنند تا با گردآوری آنها، یک تاریخچه کامل از این صنعت پیدا شود.

: آسانسور وسيله‌اي دائمي است كه در ساختمانها براي جابجايي عمودي افراد، بار و يا هر دو كه در ترازهاي معين توقف مي‌كند و داراي يك اتاقك (كابين) است. اين اتاقك بين حداقل دو ريل راهنما از جنس سخت (صلب) كه عمودي (يا با حداكثر انحراف 15 درجه از خط قائم) هستند حركت مي‌كند...

 

در صورت قطع برق و یا قطع برق سیستم کنترل ، سیستم ترمزآسانسور باید به طور اتوماتیک عمل کند ، لذا ، از ترمز های اصطکاکی الکترو مغناطیسی استفاده می شود .اگر کابین با 125% بار نامی خود در سرعت معمول خود حرکت کند ، ترمز ها باید قادر به توقف کامل سیستم باشند و بلافاصله سیستم را در حالت ساکن نگهدارند .

 
- ترمز باید توسط فنرهای فشاری و یا نیروی وزن عمل کند .

- ترمز توسط الکترومغناطیس و یا الکتروهیدرولیک باید باز شود .

- اگر جریان برق قطع شود باید حداقل دو وسیله مستقل الکتریکی کنترل کننده داشته باشد .

- در صورت قطع جریان برق ، ترمز باید بلافاصله عمل نماید .

- هنگامیکه موتور گیربکس با یک وسیله دستی اضطراری مجهز باشد

- ترمز باید طوری طراحی شده باشد که توسط دست بتوان آن را باز کرد و با فشار دائمی توسط  یک نفر این ترمز باز بماند .

 

یک آسانسوربرقی با نیروی محرکه کششی دارای اتاقکی است که ازکابلهای فولادی آویزان است و این کابلها برروی قرقره محرک شیار دارحرکت می کنند.کابلهای فولادی از یک طرف به بالای اتاقک و از طرف دیگر به قاب وزنه تعادل متصل می شوند.وزنه تعادل ازمیزان بار روی موتور الکتریکی به اندازه اختلاف وزن موجود میان اتاقک همراه با بار و وزنه تعادل یا اصطکاک کم می کند.این اختلاف وزن را ((بار غیر متعادل))می نامند.وزنه تعادل معمولاً ۴۰ تا ۵۰ درصد وزن اتاقک به علاوه بار آن و اصطکاک وزن دارد. اصطکاک معمولاً ۲۰ درصد وزنه تعادل است...