سابقه نياز به حمل عمودی بار ، به زمان آغاز شهرنشينی انسان باز می گردد . در سال 1850 با وجود پيشرفتهائی در بالا کشيدن اشياء هنوز راه مؤثری برای جلوگيری از سقوط بالا رونده ها در صورت پارگی ريسمان وجود نداشت . در سال 1852 ، لوتيس که به عنوان مهندس مکانيک در شرکت ، Bedstead فعال بود ، يک سيستم بالابری « ايمن » اختراع کرد . اگر چه Bedsteadاز دور کنار رفت ولی سفارش ساخت دو سيستم بالابر، هرکدام به ارزش 300 دلار به شرکت ارائه شد . در ماه می 1854 يکی از دوستان اوتيس، به نام پی. تی. بارنوم ، وی را مورد لطف قرار داد و به او 100 دلار پرداخت تا بتواند سيستم بالابر ايمن خود را در نمايشگاه کريستال پالاس نيويورک به نمايش گذارد . در حضور بينندگان بسيار ، اوتيس بالابر را با سرعت 12 پا در دقيقه بالا برد و وقتی به بالای شفت رسيد طناب را پاره کرد . مردم فرياد کشيدند و فکر کردند بالابر به زمين افتاده و از بين خواهد رفت . اما اجزای نگهدارنده ، فعال شده و بالابر را به سرعت مهار کردند و اوتيس جمله معروف خود را به زبان آورد « نگران نباشيد آقايان ، اين وسيله مطمئن است ، نگران نباشيد . »
 
در 23 مارس 1857 ، اولين آسانسور تجاری مسافربر اوتيس در فروشگاههای زنجيره ای Haughwout و شرکا در نيويورک با سرعت 40 پا در دقيقه به راه افتاد .
در سال 1889 يک آسانسور در برج ايفل و در 1893 يک آسانسور برای تزار الکساندر در سن پترزبورگ نصب شد . هم اکنون آسانسورهای OTIS در ساختمانهای مهمی مانند کتابخانه ملی ايالات متحده ، برج پتروناس و قصر باکينگهام نصب شده اند .
آخرين ساخته شرکت OTIS يعنی Gen2 سيستم بالابری است که از تسمه های فولادی منعطف و پهن با روکش پلی اورتان بهره می برد و به ماشين رانشی با اندازه ای حدود يک چهارم ماشينهای سنتی نياز دارد و بعلاوه در بالای آسانسور قرار نمی گيرد .              
نکته قابل توجه اين که ، آسانسورهای امروزی ، اگر چه پيشرفته تر و ايمن تر هستند اما همچنان بر پايه اصولی مشابه آسانسور اوليه اوتيس کار می کنند .

 

منبع : مجله دنیای آسانسور